Dw i’n hapus heddiw :O)

I’r tro gyntaf ers fy Mam wedi marw, dw i’n teimlo’n well.  Ar ôl hynny ddigwyddiad wythnos cyn diwethaf ac mae Babi Gwyn yn dod sâl wythnos diwethaf, teimlais i fel uffern.  Dim i gwyno ond yn y mis diwethaf, roedd rhaid i fi sefyll arholiadau mawr, derbynais ‘summons’ i lys i ddamwain twp ym mis Tachwedd diwethaf – ie, 7 mis yn ôl! – collais fy Mam a derbyniais hysbysiad y bydd fy swydd yn ddiwedd ym mis Medi.  Digon yn barod!!

Felly, dw i ddim wedi teimlo fel gwneud unrhywbeth, cynnwys Cymraeg.  Arbennig ar ôl i fi dderbyn traethodau yn ôl o’r athrawon ac maen nhw wedi dweud bod i ddim yn gallu ysgrifennu Cymraeg.

Rhywsut, dangosodd popeth gormod ymdrech, chi’mod?

Daeth Gwyn o’r ysbyty bore Sul, er fyddai e ddim yn dal bwyta.  Ffodus, ddechreuodd e fwyta prynhawn Sul felly roedd e’n gallu aros yn ei gartref.  Ac roeddwn i’n fy lliniaru’n fawr.

Neithiwr yn helpu yn fawr.  Y fwyaf, yn wir.  Canodd y Côr gyngerdd yn Llandeilo Ferwallt neithiwr.  Roedd cyngerdd hwyl a theimlodd da i fod yn ôl canu gyda grŵp eto.  Collais gwpl ymarferion achos bod holl o hyn.

Beth bynnag, ar ôl y gyngerdd, gwahodd cwpl aelodau côr bawb i’u tŷ.  Roedd noswaith hyfryd, tywydd perffaith, lleoliad hyfryd a mwynheuon ddiodydd a bwyd yn yr ardd. Mor neis ymlacio a sgwrs gyda ffrindiau.  Gwnaiff hynny’r byd yn ei olwg cywir wedi’r cyfan.  Gwnes ofnadwy – dw i ddim wedi bod siarad Cymraeg llawer yn hwyr.  Ond gwnaeth e roi yn ôl i fi fy brwdfrydedd i’r iaith.

Dw i ddim yn edrych ymlaen at fy nhaith Americanaidd yn gwpl wythnos.  Bydd e’n adeg trist wrth claddwn ni fy Mam – dw i’n dal ei cholli a dw i’n meddwl amdani hi yn aml.  Dw i’n meddwl ‘o, tynnaf llun o hynny i Mam” neu, ‘aros nes ddywedaf wrth Fam – bydd hi’n ei garu!’  Wedyn, sylweddolaf dyw hi ddim yna bellach.

Ond yn ffordd, bydd taith yn dod â diwedd i bethau.  Dw i’n credu’r bydd hynny yn helpu.  Bydd e’n anodd, er hynny.

Ar yr ochr disglair, mae fy nith wedi dod â gefeilliaid tadol mewn i’r byd!  Bachgen a Merch.  Felly, efallai gallaf ymweld â nhw yn Idaho i damaid bach cyn i fi ddod yn ôl adre.  Byddai hynny yn wych.  Dw i byth cwrdd â’m ‘grand’ nith a, nawr, neiaint.  Rhywbeth i edrych ymlaen ato yn bendant.  :O)

Byw A Dysgwch

Peidiwch chwarae gydag eich cath fach yn y gweli, erioed! Dysgais hyn ddoe pan es i’r gweli – neidiodd ar fy mhen ac wedyn rhedodd bant dros y gweli i aros rhywle tan symudais. Yn anffodus, gwes…..bŵm! Rhagod! laughing smilie

Roeddwn i’n darllen trwy Blog Chris Cope a dw i’n anghytuno – oer YW hi yma. Wel, efallai, dim fel oer na Minnesota (ble mae rhaid i fy chwaer fynd wythnos nesaf) ond mae hi’n oerach na Galiffornia. Yn drist, roedd hi’n oer yng Nghaliffornia dros y Nadolig hefyd! Mae e’n dangos bod i ddim yn gallu dianc o’r oer. Sad smilie

Ond rhaid i fi ddweud bod hi ddim yn hanner drwg pan yr haul yn dod mas. Achos bod Cymru yn hyfryd yn yr heulwen. Ond rhaid i fi ddweud, hefyd, bod i’n gallu ‘to empathsize’ gyda llawer o’r hyn bod e’n dweud.

Hefyd, dw i’n meddwl bod yr amser ‘ma o’r flwyddyn yn y llawer o anodd. Arbennig pan ddych chi’n ar ben ‘n hunan. Mae’r dyddiau tywyll hir yn eu gwneud gwaeth gan y golwg o gerdda gyplau, llaw-mewn-llaw, neu yn barti Nadolig, mae pobol yn cusanu a chwtsh ffrindiau a theulu.

Eleni, mae gaeaf yn oerach na diwethaf, meddwl, gyda mwy dyddiau tywyll. Ac mae hi’n dangos llawer o anoddach i fi. Felly, dw i’n aros, yn awyddus nawr, i’r gwanwyn a heulwen dwym.

Blwyddyn Newydd Da!

Pob dymuniad da i bawb i 2009.  :O)

Dw i wedi gwella o ‘jet lag’,  o’r diwedd.  I rai rheswm ces i amser anodd y daith ‘ma.  Dim drwg yn mynd dros, ond yn dod yn ôl.

Roedd tywydd yn ofnadwy’r holl amser.  Wel, ofnadwy tan roeddwn i’n gadael, wrth gwrs.  Mae’r dydd bod i’n gadael roedd haul yn disgleirio ac roedd hi’n dwymach.

Ar ôl hediad hir iawn iawn, gwnes i’m ffordd drwy’r ddrysfa bod YW Terminal 5 (Y maint o Cincinnati yw e!), drwy Paddington (gyda gormod bagiau) ac, o’r diwedd, cwympais ar y trên.  I swear, allais i ddim yn cerdded cam arall!  Yn lwcus, ar ddydd Sadwrn, dych chi’n gallu uwchraddio eich tocyn i ddosbarth cyntaf am £10 ar drenau Great Western.  Felly rhaid roeddwn i beidio mynd pellach na cherbyd cyntaf.  Ie!

Wel, dw i wedi penderfynu ceisio cath.  Dyw fy ffordd o fyw ddim yn dda i gi ond mae cathod yn fwy annibynnol felly dw i’n mabwysiadu cath fach.  Gwyn yw e.  Cymro, wrth gwrs.

Doniol iawn iawn yw Gwyn a dw i’n mwynhau fe yn fawr.

Nesaf, rhaid i fi geisio pasio prawf gyrru eto.  Bydd fy ymgais nesaf yn ddydd Mercher – os fydd hi ddim yn eira. Maen nhw’n dweud wrtha i fod hi ddim yn eira yn Abertawe.  Wrth gwrs bydda hi’r tro ‘ma. :O(

Dw i’n dechrau meddwl y bydda i byth gyrru fy nghar yn Gymru eto.  Os dw i ddim yn gallu gwneud hynny, fydda i ddim yn gallu ymweld â phob castell yn Gymru – rhywbeth bod i’n moyn gwneud ers diwrnod un.  O wel, fel ‘na mae hi, sbo.  Ond fydda i ddim yn dweud wrthoch chi bod hapus iawn dw i.  Dw i ddim yn hapus o gwbl ac dyw tywydd tywyll ddim yn helpu – arbennig pan dw i ddim yn gallu gadael y tŷ achos yn ystod fy ‘gwyliau’ i deithio does dim trawsgludiad ‘da fi.

Dw i ddim yn deall pam mae pobol sy’n dod o wledydd EU yn iawn i yrru heb drwyddedu UK, ond dim pobol sy’n dod o Ogledd America.  Maen nhw’n gyrru ar y de hefyd.  Dw i’n meddwl bod e’n twp i wneud gwahaniaeth achos bod person yn dod o wlad ‘non-EU’.  Dim chwarae teg!

Reit, iawn, digon.  Sori, yn amlwg, dw i’n drysu iawn iawn am hyn.

*sigh*